|
|
|||
|---|---|---|---|
|
|
ElexÍa Ó mariÑeiro. A angustia chegou ó mar, un mariñeiro afogou un canto, triste e amargo un canto de alá vou. O mar bravo levoute, ca súa ira indomable ¡Moito te quixen e quero! ¡Sempre, te hei de lembrare! Ainda co tempo pase por ti, hei de pregare cá Virxen do Carme te guie, a mesma eternidade. Mariñeiro, mariñeiro humano, e de corazón partes cara ó outro mundo déixasnos, con moita dor. A vos, Ela se achega con ás para voar, para ascender cara ó Ceo sen, no camiño parar. ¡Adeus, adeus, mariñeiro! ¡Adeus, adeus meu amor! sosego e paz te desexo, aló con Noso Señor. ELEGIA AL MARINERO La angustia llegó al mar, un marinero ahogó un canto, triste y amargo un canto de allá voy. El mar bravo te llevó, con su ira indomable ¡Mucho te quise y quiero! ¡Siempre, te recordaré! Aun que el tiempo pase por ti, yo he rogar, que la Virgen del Carmen te guíe, a la misma eternidad. Marinero, marinero humano, y de corazón partes cara al otro mundo nos dejas, con mucho dolor. A ti, Ella se acerca, con alas para volar, para ascender cara al Cielo sin, en el camino parar. ¡Adiós, adiós, marinero! ¡Adiós, adiós mi amor! sosiego y paz de deseo, allá con Nuestro Señor. Asun. Poema de dolor Poeta: asun Poemas leidos 208 veces Poemas de Amor |
|